Zoeken
 
Print | Verstuur e-mail

Bacteriële artritis

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Uw arts doet een lichamelijk onderzoek bij u. De uitkomst daarvan, in combinatie met uw klachten, geeft meestal al aanwijzingen voor bacteriële artritis. Bloedwaarden, microscopisch onderzoek en röntgenonderzoek geven vaak uitsluitsel over de diagnose. Eventueel kan een stukje weefsel uit het ontstoken gewricht onderzocht worden.

Eerste aanwijzing
Uw klachten en het lichamelijk onderzoek geven de arts vaak al aanwijzingen over de mogelijke diagnose. Om meer zekerheid te krijgen kan hij bloedonderzoek, microscopisch onderzoek en röntgenonderzoek laten doen.

Bloedonderzoek
Bij bacteriële artritis is vaak sprake van een hoge bloedbezinking (BSE) of van veel C-reactief-proteïne (CRP) in het bloed. Verder is het aantal ontstekingscellen of witte bloedcellen in uw gewrichtsvocht sterk verhoogd. Met onderzoek is te bepalen welke bacterie de ontsteking veroorzaakt. Daarvoor zijn meerdere kweken van het bloed en van het vocht uit het ontstoken gewricht nodig. Als de arts weet om welke bacterie het precies gaat, kiest hij op basis daarvan voor een bepaalde behandeling.

Microscopisch onderzoek
Een snelle test (maar minder betrouwbaar) is microscopisch onderzoek. Het gewrichtsvocht wordt dan onder de microscoop beoordeeld op de aanwezigheid van bacteriën.

Röntgenonderzoek
Als de ziekte nog in een vroeg stadium is, dan is op een röntgenfoto van het gewricht meestal nog geen schade door de infectie te zien. Na de behandeling kan de arts weer een foto laten maken. Hij kan deze dan vergelijken met de eerste om na te gaan of de ontsteking het gewricht heeft beschadigd. Een röntgenfoto kan ook laten zien of er aanwijzingen zijn dat u een aandoening heeft die in verband staat met bacteriële artritis. Dat kan bijvoorbeeld artrose, jicht of reumatoïde artritis (RA) zijn.

Synoviumbiopsie
Bij chronische bacteriële artritis is de bacterie meestal niet direct in uw gewrichtsvocht aantoonbaar. Het is dan nodig om een stukje weefsel uit het synovium op kweek te zetten. De arts haalt hiervoor met een naald een stukje weefsel uit uw gewricht. Dit heet synoviumbiopsie. Na verloop van tijd kan de laborant de kweek onder een microscoop beoordelen op aanwezigheid van een bacterie.

Sommige bacteriën zijn heel moeilijk te kweken. Het duurt soms ook heel lang voordat de uitslag bekend is, bijvoorbeeld bij tuberculose. In dat geval kan ook het DNA van de bacterie in het gewricht worden onderzocht. Is het DNA van de bacterie in het gewricht aan te tonen? Dan is dat voor een arts voldoende bewijs om de diagnose bacteriële artritis te kunnen stellen.

Bacteriële artritis (pdf)

Meepraten over reuma?

Like dan onze Facebook-pagina

Wat weet u van reuma?

Op zoek naar een ziekenhuis?