|

Sclerodermie

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Vooral in het beginstadium van de ziekte is het voor een arts lastig om de diagnose sclerodermie te stellen. Later worden bepaalde symptomen zichtbaar, zoals verdikkingen van uw huid. Uw arts baseert de diagnose vaak op een combinatie van uitslagen.

Diagnose
Sclerodermie komt niet vaak voor. In het begin kunnen uw klachten vaag zijn. U hoeft ook nog geen huidklachten te hebben. Daardoor is het voor een arts soms lastig om de diagnose met zekerheid te stellen.

Combinatie van uitslagen
Om de diagnose te kunnen stellen, zal uw arts eerst met u praten over uw klachten. Ook krijgt u een lichamelijk onderzoek. Hierbij let uw arts vooral op klachten die horen bij het fenomeen van Raynaud, zoals gezwollen en stijve vingers, zweertjes aan de vingertoppen en een strakke huid rondom de mond.

Bloedonderzoek
Bij sclerodermie kunt u bepaalde antistoffen in uw bloed hebben. Meestal krijgt u een bloedonderzoek om vast te stellen of dit bij u zo is. Er is geen specifieke bloedtest waarmee uw arts de diagnose sclerodermie kan stellen.

Huidonderzoek
Als u huidafwijkingen heeft, meet uw arts meestal de dikte en de uitgebreidheid van de huidafwijkingen met de zogenaamde Rodnan-score. Met deze test kan uw arts ook bijhouden of de huidverdikkingen verergeren.

Röntgenfoto's
Vooral bij de gelimiteerde vorm van sclerodermie krijgt u kalkafzettingen bij uw vingertoppen en tenen. Deze kalkafzettingen zijn vaak alleen op röntgenfoto's te zien.

Uw arts kan ook longfoto's laten maken om te bekijken of u afwijkingen heeft aan uw longweefsel. Ook als u niet kortademig bent kan dit zinvol zijn. Als u problemen heeft met slikken kunnen röntgenfoto's laten zien of uw slokdarm goed beweegt.

Haarvaten onder de microscoop
Tegenwoordig wordt vaak een capillairmicroscopie gedaan. Met een microscoop worden de vorm en het aantal kleine haarvaten in het nagelbed van uw vingers beoordeeld. Vaak zijn al in een vroeg stadium van de ziekte kenmerken te zien van het fenomeen van Raynaud. Deze afwijkingen vormen vaak een eerste aanwijzing dat u systemische sclerodermie heeft of (minder vaak) een andere ziekte, zoals systemische lupus erythematodes, poly- of dermatomyositis of Mixed connective tissue disease (MCTD).

Onderzoek van inwendige organen
Als uw arts vermoedt dat ook uw inwendige organen bij de ziekte betrokken zijn, laat hij allerlei onderzoeken doen. Met een scan van uw longen kan worden vastgesteld of de kleine longblaasjes ontstoken zijn. Eventuele slokdarmproblemen zijn vast te stellen door de druk in uw slokdarm te meten. Hiervoor moet u een klein slangetje inslikken. Uw hart wordt nagekeken via een hartfilmpje of echocardiogram (ECG). Vaak wordt een longfunctieonderzoek uitgevoerd, waarbij u in een slangetje moet blazen om zo uw longinhoud te testen.

Uw arts zal de diagnose stellen door de uitslagen van de verschillende onderzoeken te combineren.