Zoeken
 
Print | Verstuur e-mail

Sclerodermie

Wat merkt u van sclerodermie?

Bij sclerodermie krijgt u vrijwel altijd huidklachten. Verder is het mogelijk dat verschillende inwendige organen minder goed werken. Dat komt omdat zich teveel bindwefesel in de organen vormt. Ook bent u vaak moe.

Klachten
Bij sclerodermie heeft u bijna altijd huidklachten. Verder zijn uw klachten afhankelijk van de mate waarin uw inwendige organen zijn aangetast. Vaak heeft u last van vermoeidheid. Doordat nieuw bindweefsel ontstaat, wordt uw huid vaak minder soepel, kunt u uw gewrichten minder goed gebruiken en de werken de aangetaste organen niet meer zo goed.

Huid
Door het nieuwe bindweefsel wordt uw huid dikker, strak en droog. Uw huidplooien verdwijnen. De huid die ontstaat, kunt u vergelijken met littekenweefsel. Op uw aangetaste huid kan de beharing verdwijnen. Soms ontstaan pijnlijke zweertjes, onder andere aan uw vingertoppen. Dat gebeurt meestal door het fenomeen van Raynaud. Deze zweertjes zijn meestal moeilijk te behandelen en ze genezen erg langzaam. Ook kunnen er rode plekjes op uw huid ontstaan. Deze plekjes zijn niet pijnlijk. Soms is er sprake van jeuk.

Ogen en mond
De speekselklieren in uw mond en traanklieren in uw ogen kunnen door het teveel aan bindweefsel slechter gaan werken. U krijgt dan een droge mond en droge ogen. Dit wordt het syndroom van Sjögren genoemd.
Ook kan door verstrakking van de huid uw mondopening verkleinen. Gebitsverzorging en het verrichten van tandheelkundige ingrepen kunnen hierdoor worden bemoeilijkt.

Welke mondproblemen komen bij sclerodermie voor?
Mondproblemen die bij sclerodermie kunnen voorkomen zijn:

  • het (steeds) strakker worden van de lippen en wangen
  • een kleiner wordende mondopening
  • een beperkte beweeglijkheid van de tong
  • een droge mond
  • een verhoogde kans op gaatjes en tandvleesontstekingen
  • kans op wondjes in uw mond bij het dragen van een geheel of gedeeltelijk kunstgebit
  • door een kleinere mondopening wordt het moeilijker om uw mond goed te verzorgen en voor de tandarts om u te behandelen
  • in extreme gevallen kan zelfs geen kunstgebit meer worden ingebracht of worden uitgenomen
  • oprispingen van het maagzuur kan leiden tot aantasting van het glazuur van uw tanden


Longen
Het bindweefsel in uw longen kan toenemen. Dit wordt longfibrose genoemd. Uw longen worden dan minder elastisch. Ze kunnen minder zuurstof transporteren naar uw bloed en moeilijker het afvalproduct kooldioxide afgeven aan het bloed. Als er meer bindweefsel ontstaat in de vliezen die om uw longen heen zitten, dan kunnen deze vliezen gaan verkleven. U kunt dan kortademig worden bij inspanning. Is er veel extra bindweefsel, dan kunt u ook in rust benauwd worden.

Ook kan de bloeddruk in uw longen te hoog worden. Dit heet ook wel pulmonale hypertensie. Uw conditie neemt dan af en u kunt last krijgen van kortademigheid, pijn op de borst, flauwvallen en vochtophoping in uw benen. Deze klachten komen niet alleen voor bij pulmonale hypertensie, ze kunnen ook een andere oorzaak hebben. Het is belangrijk dat u uw arts aangeeft dat u deze klachten heeft. Hij kan zo nodig besluiten om u verder te onderzoeken.

Hart
Uw hart pompt bloed door uw lichaam. Dat gebeurt met ritmische samentrekkingen: het hartritme. Zo krijgen al uw cellen zuurstof, voedingsstoffen en andere stoffen die het lichaam nodig heeft. Ook worden zo afvalstoffen afgevoerd. De samentrekkingen ontstaan door een elektrisch prikkelgeleidingssysteem.

Door de vorming van extra bindweefsel kunt u verschillende hartklachten krijgen:

  • Hartritmestoornissen. Als er in uw hart meer bindweefsel gevormd wordt, kan dit het geleidingssysteem van uw hart beschadigen. Dit leidt tot stoornissen van uw hartritme.
  • Kortademigheid. Als er meer bindweefsel ontstaat in de hartspier kan de pompfunctie van uw hart afnemen. U kunt dan last krijgen van kortademigheid bij inspanning en vooral 's avonds last van opgezette enkels.
  • Pijn achter uw borstbeen. Het vlies dat om uw hart zit, kan ook ontstoken raken. Hierdoor krijgt u pijn achter uw borstbeen. Soms is deze pijn zo hevig dat het lijkt alsof u een hartaanval krijgt.

 

Slokdarm
Te veel bindweefsel kan de normale bewegingen van uw slokdarm belemmeren. Hierdoor blijft het eten achter uw borstbeen hangen.

Het is ook mogelijk dat de sluitspier van uw slokdarm niet zo goed meer werkt. Maagzuur vloeit terug in uw slokdarm en gaat inwerken op het slijmvlies. Dit veroorzaakt brandend maagzuur of een brandende pijn achter uw borstbeen. Ook kunnen in uw slokdarm zweertjes ontstaan.

Soms vloeit het maagzuur terug via uw keel in de luchtpijp. Uw luchtpijp raakt dan vooral 's nachts geïrriteerd. Dat veroorzaakt hoestbuien, slikklachten of heesheid.

Darmen
Sclerodermie kan ook darmklachten geven. Als er extra bindweefsel in uw darmen ontstaat kan dit tot gevolg hebben dat uw darmen zich niet goed meer kunnen samentrekken. Uw voedsel verteert minder goed. U kunt last krijgen van darmkrampen, diarree en gewichtsverlies. Ook kan de verhouding tussen de verschillende bacteriesoorten in uw darmen verstoord raken. U krijgt dan diarree. Door de verminderde beweeglijkheid van de darmen kunt u ook darmverstoppingen of obstipatie krijgen. Voldoende vezelrijketen en voldoende water drinken helpen vaak tegen deze klachten.

Ontlastingsincontinentie
Heel soms komt het voor dat de sluitspier van uw anus onvoldoende werkt. U kunt dan vaak uw ontlasting niet (goed) meer ophouden. Pas dan uw voedingsgewoonten aan. Als u vet- en vezelarm eet, wordt uw ontlasting vaster. Bij de apotheek kunt u speciale tampons kopen die de ontlasting tegenhouden.

Nieren
De werking van uw nieren kan opeens sterk achteruitgaan. Dit komt doordat de hoeveelheid bindweefsel in uw nieren toeneemt. Vrijwel altijd stijgt uw bloeddruk dan plotseling. Door deze stijging krijgt u een stekende hoofdpijn, gaat u gaat wazig zien en moet u hevig braken.

Gewrichten
Bij sclerodermie kunt u last krijgen van gewrichtsontstekingen. In elk gewricht komt bindweefsel voor. Dit geeft het gewricht stevigheid. Als het bindweefsel betrokken raakt bij het ziekteproces wordt het gewricht stijver. De huid rondom de gewrichten kan zó strak worden dat het gewricht in een onnatuurlijke houding wordt getrokken. Hierdoor kunt u het gewricht minder goed bewegen en gebruiken. Een ontstoken gewricht is vaak warm, dik, stijf en pijnlijk. De meest voorkomende is ontsteking van de kleine handgewrichten.

Vermoeidheid
Iedere ontstekingsziekte kan met vermoeidheid gepaard gaan, ook sclerodermie. Soms is er een reden, bijvoorbeeld bloedarmoede of een hart-, long- of een nierprobleem. Soms is dat niet het geval en kunnen door de ziekte zelf stofeen worden aangemaakt die tot vermoeidheid leiden.

Tegen vermoeidheid helpt vaak bewegen. Drie keer in de week een half uur lichamelijke inspanning is een goede manier om uw conditie te verbeteren. U kunt bijvoorbeeld zwemmen, wandelen, fietsen, joggen of een balsport doen.

Het kan soms lastig zijn om te bewegen als u zich niet fit voelt. Toch blijkt dat mensen met een chronische aandoening minder last van vermoeidheid hebben als zij regelmatig bewegen. Probeert u ook uw energie te verdelen. Plan bijvoorbeeld niet te veel activiteiten op één dag.

Bestel de brochure

Wilt u meer weten over Sclerodermie?

Meepraten over reuma?

Like dan onze Facebook-pagina

Wat weet u van reuma?





Steun onderzoek naar sclerodermie

Wetenschappelijk onderzoek is dé sleutel tot genezing van sclerodermie.